29 Ocak 2010 Cuma

Hazırlıklar Ne Durumda?

Senin geleceğini haber alanlar "Hazırlıklar ne durumda? Neler yapıyorsunuz?" diye soruyorlar. "Ocak ayı sonu itibariyle hazırlıklar son hızla devam ediyor. 3 hafta önce dolap, yatak, komodinden oluşan oda takımının siparişini verdik. Hemen her haftasonu giyim mağazalarını dolaşıyoruz. " diye cevap veriyoruz.

Babaannen sana birbirinden güzel rengarenk hırkalar, başlıklar, yelekler örüyor. Annen bugün Bandırma'ya gitti. Anneannenle birlikte Bandırma 'da çarşıda, pazarda dolaşıp sana özel alışveriş yapacaklar. İşyerinden izin alamadığım için annene eşlik edemedim. Ama ben de üstüme düşeni yapıyorum bu arada. Bilişim uzmanı olarak senin için bir web sayfası tasarlıyorum. Yani anlayacağın sen geliyorsun diye ailedeki hemen herkes kolları sıvamış durumda... Belki de ailenin en şanslısı sen olacaksın...

Bir de sana bir isim bulacağız tabii... Sana yakışan, soyadınla uyumlu, kulağa hoş gelen bir isim araştırıyoruz. Akrabalarımızdan, dostlarımızdan fikir alışverişi yapıyoruz. Elbette ki son karar bizim...

İşte böyle sevgili kızım...Emin ol sen doğana kadar daha neler olacak? Hayatımıza katacağın güzellikleri şimdiden merakla bekliyorum. Annenle birlikte hayaller kuruyoruz. Senin de hayallerin olacak. Sen de onu gerçekleştirmek için istekli ve sabırlı olmalısın.

Seni dört gözle bekleyen Baban.

1 Ocak 2010 Cuma

Yaşam Yolculuğu

Bugün 2010 yılının ilk günü... Annenin karnında 5 ay geride kaldı. Tam 4 ay 15 gün sonra (yaklaşık olarak) aramıza katılıyorsun. Dünyaya gözlerini açıyorsun.

Yaşam yolculuğuna başlarken biz sana boş bir defter hazırladık. Önce biz onu dolduracağız. Sonra hep birlikte sayfalarını çevireceğiz güzel resimler yaparak, güzel sözler yazarak ve daha sonra sen eline alacaksın bu defteri... Sen yazmaya başlayacaksın kendi sözlerinle, tıpkı bir yağlı boya tablodaki gibi sen bezeyeceksin kendi yaşamını kendi renklerinle... Defterin sayfalarını bir bir çevireceksin, oturmuş yapraklarını çevirdiğinde belki yanında olmayabiliriz. Olsun varsın, biz seni sanki yanında imiş hissettireceğiz.
O yüzden adımız ANNE- BABA olarak geçiyor. Yanında olmasak da, hep varmış gibi davranmak...
Peki bunu nasıl yapacağız? Çok kolay bir iş değil biliyorum. İlk olarak bizden daha yürekli, daha önde ve daha atak olman... Bunlar yeterli diye düşünüyorum.

Şimdilik hoşçakal kızım...