Hayatımızda kilometre taşları denilen önemli dönüm noktaları vardır. Kilometre taşı demişken sen şu anda annenin karnında bulunuyorsun. Gebeliğin dördüncü ayındayız. Maceran çoktan başladı. Sen erken yola çıktın yalnız. Sonra annen sana eşlik etti. Anladı senin yolda olduğunu. Bir gün "Tebrikler canım! Baba oluyorsun." dediğinde önce bunun bir şaka, ardından bir gerçek olduğunu anladım. Artık kafam karışmıştı. O anki durumumu sana annen anlatsın. Ultrason sonuçlarını gösteren hareketli görüntülerini gördüğümüzde heyecanımız bir kat daha arttı.
Kulağımı annenin karnına koyup can kulağıyla seni dinliyorum. Ama sesin çıkmıyor. Sadece hareketlerinle annen seni algılayabiliyor. Ben ise anneni dinliyorum. Bak kızı bugün şunu yaptı, bunu yaptı diye. Aklıma gelmişken, annene geçenlerde bir tekme sallamışsın. Önce annene "canın yandı mı?" diye sordum. Şu sıralar annene iyi bakmak zorundayız. Çünkü seni taşıyor. Bana bakıyor. Sen doğduktan sonra her ikimizde seni taşıyor olacağız.
Gün gelecek, kollarımızdan ayrılacaksın, ellerimizi tutmayacaksın. Ardına bakmayıp durmadan koşacaksın kimbilir. Ama biz hep seni gözlüyor olacağız. Yalnız olduğunu hissetsen bile, ben baban olarak senin hayatının en iyi arkadaşı, sırdaşı olacağıma şimdiden söz veriyorum.
26.12.2009
Cumartesi
00:17
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder